Donderdag 20 december 2007

Ik houd van postbodes met duwkarretjes. Vooral wanneer ze, vlak voor het bezorgen van een brief, het karretje loslaten en dat die dan pas een stukje verder tot stilstand komt.

 

Vrijdag 14 december 2007

Hoewel er vier op een rij staan, zit de vrouw op het randje van de meest rechtse bank.

 

Donderdag 13 december 2007

Op station Sloterdijk lees ik dit op het informatiebord.

Sinds wanneer bericht de NS dat er een persoon is aangereden?

Nieuws wordt steeds persoonlijker. Ik wil er graag op reageren. De NS zouden dezelfde service als de digitale Telegraaf of AD moeten bieden: reageer op dit bericht! Per sms zou goed kunnen.

'Wat naar' zou er dan op de onderste regel kunnen staan.

Of: 'Nu kom ik te laat.'

Even later zit ik in de bus naar Hoofddorp.
 

Daar hangt een monitor. Op de monitor is nog net het achterhoofd van de chauffeur plus zijn uitzicht te zien. Leuk. Links staat de temperatuur binnen (10 graden Celcius - klopt dat wel? Is dat niet wat fris?) en daaronder staat de comfortmeter. Ook 10.

Wat in hemelsnaam is een comfortmeter? En hoezo, 10!?

Ok. Het was best prettig. Lekker winterzonnetje, fijne stoel, zitplaatsen genoeg, maar een 10?

Op de terugweg zag ik hem even naar een zesje dalen, heel kort, daarna werd het weer een 10.

Ik heb de klantenservice van Connexxion gemaild.

We wachten af.
 

 

Donderdag 29 november 2007

De tentoonstelling is klaar.

Ze bestaat uit observaties die ik de afgelopen twee weken op en rondom de Plymouth College of Art and Design heb gedaan.

Er is een maquette gemaakt met de rokers buiten.

Er zijn foto's met kleine bevindingen.

Foto's van mensen.

Plattegronden van de verdiepingen van het collegegebouw, met deze tekening en deze uitleg.

En nog meer.

Gisteren was de opening.

 

Zondag 25 november 2007

Er zijn van die taferelen die zich zowel in Amsterdam als in Plymouth voordoen. Waar eigenlijk ook niet?

Zo zijn er altijd meisjes in etalages aan het werk.

Staan er buschauffeurs naast hun bus.

Loopt er iemand in de zon - uit de zon.

Zijn er etalagepoppen die ik heel even voor echte mensen aanzie.

En tref ik verlaten invalidewagentjes. Al is dat eigenlijk een nieuwe serie.

 

Donderdag 22 november 2007

Twee mannen wisselen van houding.

 

Woensdag 21 november 2007

De ruimte waarin ik werk is een open ruimte die deel uitmaakt van de Plymouth College of Art and Design.

Geregeld lopen er studenten langs. Ze zijn gekleed alsof het augustus is. De rillingen lopen je over de rug. Soms komen ze een praatje maken. De studenten vragen zich af wat ik doe. Een enkeling voelt zich verwant met de dingen die ik laat zien. Een student vroeg of ze mij mag stalken.

Ik werk achter een enorm plasma scherm. Alles rekt zich uit. Volgende week is de opening.

Ik tel de verschillende vloeren onder mijn voeten (17). Overal boven mijn hoofd is systeemplafond. Ik pas hier niet door een deur.

's Avonds is de kantine uitgestorven. Overdag werken hier drie damens achter het buffet. Ze zijn rond de vijftig, geheel gekleed in het zwart en roepen tegen iedereen: 'Yes sweetheart!' De drie waterflesjes op het lege buffet geeft hun een soort aanwezigheid..

Het is droog buiten. Ik moet er op uit.

 

Maandag 19 november 2007

Man loopt langs zwarte muur.

Vrouw stapt van stoeprand.

 

Zaterdag 17 november 2007

Tijdens mijn ochtendwandeling naar de universiteit tel ik de mannen die met twee oranje tassen voorbijkomen.

's Middags op een parkeerdek zie ik er twee achter elkaar.

Rare hoek.

CityScripts op een iphone. Hallo, toch maar niet.

 

Vrijdag 16 november 2007

Nog een keer: een vrouw die in een hoek staat te bellen.

Een koppel op een bankje wiens benen de grond niet raken.

Drie mensen die op de een of andere manier goed passen bij het groen op de achtergrond. Hier, hier en hier.

 

Donderdag 15 november 2007

Alweer een vrouw die in een hoek staat te bellen. Ik ben op hoeken gaan letten. Soms kunnen ze erg mooi zijn..

 

Woensdag 14 november 2007

Deze weken doe ik een werkperiode bij de Plymouth University of Art and Design.

Nieuwe plek, nieuwe mensen.

Een man leunt met zijn ene hand op zijn wandelstok en met de ander op een paal.

Even verderop staren drie dames over de kade. De dame rechts heeft haar wandelstok losjes om haar pols hangen.

Een werkeloze ladder.

Een jongen pakt iets uit zijn binnenzak.

In de hoek staat een meisje te bellen.

 

Woensdag 7 november 2007

Twee bankjes bij het Erasmuspark.

Een beddenverkoper aan de Admiraal de Ruyterweg waarschuwt de mensen voor de vensterbank van zijn etalage.

Bij een winkel in de Bilderdijkstraat ontbreekt een stukje van een regenpijp. De regendruppels vallen net naast de onderste buis. Daar gaat er weer een. Ook mis.

Mannen steunend op hun linkerbeen op de Overtoom en de Willemsparkweg.

Een postbestelkarretje zonder postbode.

 

Dinsdag 6 november 2007

Bos en Lommer blaakt van het zelfvertrouwen. Waagde zich vorig jaar ook maar iemand met geld toe onder het Bos en Lommerplein?

De woongebouwen rondom het plein schieten als paddestoelen uit de grond.

De plannen worden werkelijkheid; alleen op de maquette in het stadsdeelkantoor ligt het bruggebouw over de A10 nog op zijn kant.

Aan de andere zijde van de ring maken samen sommige plekken de belofte nog niet helemaal waar, maar dat is vast een kwestie van tijd. Kijk bijvoorbeeld maar eens in deze binnenhof in de Akbarstraat; de straat waar Felix Rottenberg ooit een documentaire over stedelijke verpaupering maakte.

Maar dat was 2001.

Vanuit het GAK gebouw gooit een bouwvakker een plaat naar beneden.

En wat klein lijkt vanaf de snelweg, is groot boven een bankje.
 

 

Donderdag 25 oktober 2007

Op het kruispunt tussen de Marnixstraat en de Clerqstraat leunt een man op een paraplu.

Ter hoogte van de Elisabeth Wolffstraat staat een andere man op een verhoginkje.

 

Maandag 22 oktober 2007

De Wiegbrug vrijdagmiddag.

Als je even verder de Clerqstraat in loopt, dan vind je aan je linkerhand de Tapijtgigant. Ik kijk er altijd even naar binnen omdat ze er het tapijt op de rol hebben dat wij begin jaren zeventig thuis hadden liggen. Ik kan niet geloven dat het nog te koop is.

Hmm... Bij nader onderzoek blijkt het patroon van de vloerbedekking toch niet helemaal hetzelfde, maar het scheelt niet veel.

In de jaren zeventig waren foto's vierkant.

En verder: mannen die a little overdressed zijn voor hun werkzaamheden. Let op zijn rechterschoen die met het zemen mee lijkt te bewegen.

Tenslotte: een buschauffeur die zelf op de bus wacht.

 

Dinsdag 16 oktober 2007

Op de voetgangersbrug naar het Muziekgebouw aan het IJ telt een gewaarschuwd mens voor twee.

Omlaag en omhoog.

De regels 'Bij gladheid wordt hier niet gestrooid' zijn doorgestreept. Of dat betekent dat er bij gladheid juist wél gestrooid wordt, laten we maar even in het midden. Voer voor advocaten.

Schoenen tussen herfstbladeren.

 

Maandag 8 oktober 2007

Een matras aan de Keizersgracht.

Een afdruk van een bootje aan de Erasmusgracht.

Een blikje cola op het afdakje van de buren.
 

 

Dinsdag 25 september 2007

Gehandicaptenautootjes zonder linker voorwiel, in Bos en Lommer vandaag.

 

Donderdag 20 september 2007

Wat heeft deze vlek gemeen met deze en deze en deze?

Ze liggen allemaal op de stoep voor de Praxis.

De Praxis weet hoe dat komt.

Ik ook. Bij mij moet ook alles op de fiets mee.

Even de vlekken bestuderen.

Hier lijken wel drie emmers gevallen. Hier kukelde de emmer met groene verf mooi op z'n kop. De eigenaar van deze roze emmer lijkt de vlek met een nieuwe verfroller nog even te hebben uitgesmeerd.

Deze chocolabruine vlek was al een eindje op weg - maar toch. Deze fietser nam een stoeprand. Nooit doen. Naast de brievenbus ligt ook een mooi plakkaat en zelfs de ingang van de Praxis is besmeurd geraakt. Tussen deze twee fietsen is zowel een witte als een roze emmer gevallen, als een soort duo vla uit de supermarkt.

 

Maandag 10 september 2007

In het Oosterdok varen twee bootjes.

De vrouw op het rechterbootje springt plotsklaps naar het linkerbootje.

Daarna varen ze verder.
 

 

Vrijdag 24 augustus 2007

Klanten van het IKEA restaurant houden tafeltjes bezet.

Zoals deze meneer. En deze mevrouw. En ook deze mevrouw.

Hun metgezellen staan ergens buiten beeld in een lange rij.
 

 

Zondag 19 augustus 2007

Het gebied rondom het Kadijksplein krijgt een opknapbeurt. Voor die gelegenheid werk ik aan een voorstel voor een kunstproject.

Wat gebeurt er op een zondagochtend?

Kale mannen brengen hun oud papier naar de oudpapierbak.

Er hangt een zwerver op de trap. Er ligt een pak vla op de grond.

En als de brug op de Prins Hendrikkade weer gesloten is, en het verkeer weer op gang komt, dan stapt de brugwachter op zijn fiets.

Waar gaat die zo plotseling naar toe?

We gaan hem volgen.

Juist. Hij fietst naar een volgende brug en ook die doet hij open.

Vervolgens stapt hij weer op de fiets en -wat schetst mijn verbazing?- hij fietst wéér verder.

Ook de volgende brug doet hij open.

Daarna steekt hij de Anne Frankstraat over en fietst de Nieuwe Herengracht op.

Hoeveel bruggen moet deze brugwachter openen?

Iniedergeval deze. En als die weer plat ligt dan gaat hij alweer op weg naar de volgende.

Wat een werk - brugwachter! Ik kan hem nauwelijks bijbenen.

Hier fietst hij gelijk op met de boot, maar is er uiteindelijk toch iets eerder.

Daar neemt hij de tijd.

Het was de laatste brug. Onze vriend fietst weer terug naar het Kadijksplein.

 

 

Zaterdag 11 augustus 2007

Net terug van vakantie. Het is de tijd van de losse eindjes. Er zijn een boel foto's die een begin van een serie zouden kunnen vormen.

Zo zijn er de schilders die op lijken te gaan in hun omgeving. Hier. En hier. En hier.

En postbestelwagentjes zonder postbode. Moeten er nog meer worden.

En ik dacht aan stewardessen bij tramhaltes, maar stewardessen met opwaaiende jurkjes stellen me nu voor een grotere uitdaging.

Overigens: tijdens een wandeltocht door de Pyreneeën vond ik een 512mb flashcard. Altijd spannend, maar ik kan er niks mee. Er staan hoofdzakelijk foto's op van bloemen en maansverduisteringen. Dit is de fotograaf.
 

 

Maandag 23 juli 2007

Om te beginnen: afwassop op het aanrecht.

Spullen die C. vanochtend is vergeten.

Een globe bij het grofvuil.

Zielsverwanten.

Wij hebben personeel dat niet kan tellen.

Die van ons kan niet spellen (maar wel communiceren!)

 

Donderdag 19 juli 2007

Gebouw

Een gebouw gaat uit de steigers. Nu staat hij in zijn blote nakie.

Een vrouw bij het Bos en Lommerplein.

Een man in een pasfotohokje.

 

Maandag 16 juli 2007

Trein

Zelfportret in treintoilet

 

Woensdag 11 juli 2007

Brug

De brug bij de Jan van Galenstraat is er even niet. Tijdens de vervanging ligt er een noodbrug naast maar die gaat op dit moment niet dicht. Sommigen geven de hoop op en maken rechtsomkeert.

Als bijkans iedereen vertrokken is klimt een collega brugwachter de schuine brug op en gooit een sleutel naar beneden.

En al snel daarna is het probleem opgelost.

Twee identieke kindertjes in een vensterbank.

 

Zondag 8 juli 2007

Amstel

Mannen en vrouwen in bootjes op de Amstel.

Het meisje ligt op een zwarte Fatboy. Dit meisje ligt op een grijze fatboy. Ook de jongen zit comfortabel.

Bij dit stel ziet het wat provisorischer uit. De jongen zit niet zo relaxt als zijn voorgangers en zijn vriendin pronkt ook niet als een boegbeeld voor op het schip. Zij mag in het vooronder zitten.

Dit stel is van een heel andere orde. Zij doen het samen. Hij staat aan het roer en vlak voor de brug heeft zij de vlaggetjes naar beneden getrokken.

 

 

Woensdag 4 juli 2007

Politiek

In cafe de Vier Jaargetijden zit een vrouw. Het lijkt net alsof ze tegen iemand haar middelvinger opsteekt, maar het is haar wijsvinger. Toch heeft het mijn aandacht. Met die zelfde wijsvinger geeft ze vervolgens een lengtemaat aan, en daarna nog een keer tussen duim en wijsvinger. Ik kan niet zien tegen wie ze het heeft.

Op de Nieuwezijds Voorburgwal lopen een man en een vrouw met dezelfde paraplu.

Op de Rozengracht loopt een man over het zebrapad en een andere loopt er naast.

 

Donderdag 28 juni 2007

Politiek

Ik droom vaak over politiek. Sinds kort heb ik besloten deze dromen te bundelen.

De dromen hebben met elkaar gemeen dat ik plots ergens een politieke functie bekleed zonder dat ik iets van de situatie af weet. Dan ben ik Tweede Kamervoorzitter en kan ik de vergaderagenda nergens vinden en loopt Jan Marijnissen met driftige stappen richting de interruptiemicrofoon. Of meerdere malen ben ik buiten mijn weten om als kamerlid voor de PvdA gekozen en val ik tijdens de eerste de beste fractievergadering al door de mand. Ook droom ik vaak dat ik verliefd ben op Femke Halsema, al is sinds de laatste droom die liefde wat bekoeld geraakt.

De huidige politieke ontwikkelingen prikkelen de nachtrust niet echt, maar ik hoop dat de bundel binnen een jaar verkrijgbaar is.

 
 

Dinsdag 26 juni 2007

Ondertussen

Op Schiphol lopen twee stewardessen precies synchroon.

In de Leidsestraat maakt een meisje een etalageruit schoon.

Op het station in Leiden staat een man met een matras.

In het bad van Moen ligt een kikker.

 

Woensdag 30 mei 2007

Klok

De schoonmaker op het perron draait rondjes om de rookzuil.

Eerst gaat hij met de klok mee, daarna er tegen in.

 

Woensdag 30 mei 2007

Nieuws

Laatste nieuws binnenland.

Allerlaatste nieuws binnenland.

 

Dinsdag 22 mei 2007

Graven

In de Volkskrant lees ik een artikel dat de straten in Amsterdam na graafwerkzaamheden meteen weer gedicht worden.

Wat een nieuws.

Maar na vijf minuten hoor ik gerommel op straat.

Vandaag zit ik bovenop het nieuws, het is een merkwaardig toeval.

Een pick-up truck staat schuin over de stoep geparkeerd en een man is druk bezig het gat -waar ik de laatste dagen aardig aan gewend begon te raken- in de stoep te dichten. De stoep wordt ook keurig geveegd - dat vermeldt de Volkskrant niet.

Aan de overkant van de straat roept een vrouw dat in de Hondiusstraat een nog veel groter gat ligt. De man met de schep hoort het gelaten aan, maar zegt dan tegen de vrouw: 'We gaan zo wel even kijken.'

De pick-up truck verlaat vervolgens onze straat.

Er blijft een mooi vers stoep litteken achter. Deze vrouw met kinderwagen maakt als eerste gebruik van de nieuwe daadkracht waarmee de gemeente Amsterdam haar stoepen plaveit.

 
 

Woensdag 16 mei 2007

Hoofddorp

Er zijn van die plekken die je ontelbaar vaak passeert, maar waarvan je nooit denkt: laat ik hier eens uitstappen en rond gaan kijken.

Toch eens gedaan. Station Hoofddorp. Ik stap uit, koop een ijsje - Magnum Strawberry, curieus- en maak een wandelingetje.

De omgeving van het station in Hoofddorp is niet gemaakt voor voetgangers.

Veel slagbomen. Een enkele open; de meeste gesloten. Eentje zie ik er in actie.

Waar is hier trouwens een vuilnisbak? Er is overigens ook nergens zwerfvuil te bekennen.

Waar zijn de mensen uberhaupt?

Na een tijdje zie ik twee mannen, eentje knoopt zijn veters vast. Even later zie ik een man in een open raam een sigaret roken.

Vervolgens ook een vuilnisbak, en daarnaast het eerste zwerfvuil van de middag.

Hoofddorp lijkt van niemand.

Op het stationsplein voeg ik mij bij de mensen die Hoofddorp verlaten, en vanaf het perron bekijk ik de fraaie rode lampjes die als knopspelden in de kantoortorens lijken geprikt. Ik kende ze al vanuit de trein. 's Avonds knipperen ze. Ze vertellen de piloten die hier vlakbij Schiphol naderen dat ze niet in Hoofddorp moeten landen.

Deze lampjes zijn het fraaiste wat ik in Hoofddorp heb gezien. Je hoeft er niet voor uit te stappen.

 

Donderdag 26 april 2007

Zuid-As

Gisteren een prachtige video gezien van Nina Fischer en Maroan el Sani in het Stedelijk Bureau. De video gaat over een kantoorwerker op de Zuid-As die via de trappen buitenom een kantoorgebouw beklimt. De man wordt achtervolgd door iets dat alleen in zíjn hoofd zit. In de video is het slecht weer en waaien er dreigende wolken rondom de Zuid-as gebouwen.

Even kijken hoe de Zuid-As er op een dag als vandaag bij ligt; ik bedoel: zo hebben de ontwikkelaars van dit nieuwe stuk stad het zich altijd voorgesteld.

Wat gebeurt er?

Kantoorwerkers lopen naar links en naar rechts.

Uit het hoofdgebouw van de ABN Amro steekt helemaal onderaan een slang. De slang gaat van hier naar hier naar hier naar hier totdat hij de hoek om buigt en in de handen van deze tuinman eindigt.

De taxichauffeurs op de Zuid-As hebben een andere dresscode dan die van -bijvoorbeeld- het Centraal Station.

 

Woensdag 25 april 2007

Trampalen (2)

Een week later: zo werkt het dus wel.

Al lijken de trampaalschilders op ladders niet zo goed samen te werken met die op hoogwerkers.

Deze lantaarnpaal is bijvoorbeeld enkel van boven geschilderd, terwijl degene die er naast staat alleen van onderen is geschilderd.

Hmm...

Tot zover de schilders van de trampalen.

 

Woensdag 18 april 2007

Trampalen

De schilders van de trampalen doen wel erg hun best maar uiteindelijk komen hun ladders te kort

 

Dinsdag 17 april 2007

Toerist

Een toerist fietst altijd achter een andere toerist aan.

Op de stoep.
Op een zebrapad.
Op een brug.
Langs een weg.
En -met ditmaal de ander op kop- over de kade

 

Vrijdag 6 april 2007

Visser

Had ik het gisteren niet over een visplaats voor invaliden, en dat ik er nooit iemand zie?

Vanmiddag zag ik dit.

Hmm...

 

Vrijdag 6 april 2007

Rook

In de rokerszone op een perron op Utrecht CS vanmiddag:

Bij de jongen in het midden ontsnapt een wolkje rook.

Daarna bij de jongen links.

Vervolgens weer bij de jongen in het midden.

Deze jongen loopt daarop links het beeld uit maar laat wel een ijl wolkje na.

Dan de blonde vrouw rechts in beeld en dan is de rook verdwenen.

 

Donderdag 5 april 2007

Borden

Er zijn van die borden in de stad die getuigen van een vergaande betutteling wat betreft het gebruik van de openbare ruimte.

Zo staat er in het Erasmuspark dit bord.

Ik heb er nog nooit iemand zien vissen, al heeft dat juist wel weer een bepaalde schoonheid, als een soort monument voor een invalide visser. Ik zie steeds een visser voor me die met rolstoel en al het water is ingekukeld.

Op de Stadhouderskade staan deze borden. Er staat een bouwlift precies op het midden tussen de stoep en fietspad - vandaar.

De fietsers moeten dus linksom en de voetgangers rechts.

Zo hoort het en dus niet zo.

De borden voelen als een vrijbrief voor burgerlijke ongehoorzaamheid, deze twee dames lijken het zelfs te hebben afgesproken.

 
 

Dinsdag 3 april 2007

Renovaties

Vrijwel dagelijks fiets ik door dit gedeelte van de Jan Evertsenstraat. Ooit waren de twee hoekgebouwen identiek aan elkaar, maar de nodige renovaties hebben er een zoekplaatje van gemaakt.

Waar is bijvoorbeeld dit bovenste raampje aan deze zijde van de straat gebleven?

Urgente vragen.

Aan de rechterzijde zijn nog steeds houten kozijnen terwijl aan die aan de linkerzijde door treurig stemmende aluminium kozijnen zijn vervangen. En dan hebben we het helemaal nog niet over de groene platen. Aan de linkerzijde hebben de ornamenten van beton een betonkleur, terwijl die aan de rechterzijde wit zijn geschilderd.

De gedecoreerde pilaren onder de ronde erkertjes zijn aan de linkerzijde vakkundig weggemetseld, en ook de raampjes op de eerste etage zijn daar met aandachtig metselwerk -dat wel- aan het oog onttrokken.

Tot zover deel 1 over renovaties in de Baarsjes.

 

Maandag 26 maart 2007

Istanbul

In een restaurant op Schiphol zit een mus.

Een tafeltje verderop drie pubers die niet voor de zon in Amsterdam zijn geweest.

De rokerslounge.

En hier gaan we dan, het duurt niet al te lang.

Voor mij probeert een vrouw een sudoku op te lossen.

Hmm...

Tijdens de overstap in Zurich zie ik een tas naast het vliegtuig liggen. De man rechtsboven in beeld lijkt er geen aandacht aan te besteden. Of misschien doet hij wel of hij hem niet ziet. Wie weet wat een onbeheerde tas op een vliegveld kan veroorzaken.

Istanbul is een mooie stad. Veel varen met de boot, aardige mensen en altijd en overal kopjes thee, terwijl ik helemaal niet van thee houd.

Nieuwe schoenen.

 

Vrijdag 16 maart 2007

Plastic tassen

Een man met in beide handen een Albert Heijn tas steekt de straat over.

Altijd leuk als je al snel daarna een tweede opvalt.

Vanaf dan kan het lang duren, want laten we wel wezen: een serie begint pas bij drie.

Laten we het daarom ditmaal voor het gemak maar bij de laatste man houden.

Wanneer je in beide handen een tas draagt, dan heb je je handen niet vrij voor andere dingen.

Als de tassen op de grond staan dan gebeurt er dit.

Een welgemikte fluim op de stoep.

Even nasnuiten en daarna het resultaat nog even keuren.

Ok, niet erg smakelijk.

Waar hadden we het over?

De tassen worden opgetild, het zakdoekje ligt als een propje in de goot.

De tram verschijnt en onze held loopt richting de ingang.

Op het moment dat hij instapt rijdt er net een auto voorbij.

 

Maandag 12 maart 2007 (1)

Zon

In de zon- uit de zon: Een dakbedekker op een gebouw.

Een fietser op de Overtoom.

Een bericht van de huisschilder.

En een vrouw in de Constantijn Huygensstraat, met op de achtergrond, nog een.

 

Maandag 12 maart 2007 (2)

Spoor

Ik volg een spoor in de Bilderdijkstraat.

Het steekt de Kinkerstraat over, wandelt een stukje over de rijbaan en gaat dan links de stoep weer op.

Waar leidt dit spoor naar toe?

In de verte maakt het een vrolijk zigzagje en ontwaren we een man in een oranje gemeenteuniform.

Onderwijl stapt er nog een man precies over het spoor heen en dan verschijnt de sporenmaker duidelijk herkenbaar in beeld.

Het is inderdaad een man in een gemeenteuniform.

Ik haal het spoor in.

 

Vrijdag 9 maart 2007

Milieupolitie

Ineens staat er een auto van de milieupolitie in de straat.

De dienstdoende agent stapt uit. Wat staat er te gebeuren?

De agent rommelt wat aan een fiets en maakt daar vervolgens rapport van in zijn wagen. Vervolgens komt hij met een sticker naar buiten en plakt die op de fiets.

De fiets wordt op 22 maart verwijderd. Er staat geen tijdstip bij.

Jammer.

Vervolgens loopt de agent nog wat rond en blijft een tijdje bij deze kinderfietsen staan kijken.

Je blijft er van af! wil ik hem vanaf drie hoog naar beneden roepen.

Gelukkig doet hij niks en rijdt hij kort daarna weg met zijn auto.

 

Maandag 5 maart 2007

Winkelstraat

Op maandagochtenden zijn 13-in-een-dozijn winkelstraten op zijn fraaist.

De rolluiken staan op een kier en de winkeliers poetsen hun stoepje schoon.

De terrassen zijn leeg, er fietst een scholier door de straat, en er sjokt een vogel op zoek naar patatresten die er nog niet zijn.

 
 

Donderdag 1 maart 2007

Kitty Privé

Bij de KPN werkt Kitty Privé. Gisteren heb ik haar eindelijk aan de lijn gekregen. De aanleiding was het volgende:

In mijn vorige werkruimte in Rotterdam kregen we afgelopen zomer doodleuk een brief van Planet Internet waarin zij betreurden dat wij naar een andere provider waren overgestapt.

Wij waren helemaal niet naar een andere provider overgestapt.

Om een lang verhaal kort te maken: ons ADSL abonnement was gekaapt -gejammed- door een andere onbekende provider, en zowel KPN als Planet kon daar niks aan doen. Ja, we moesten wel gewoon ons abonnement doorbetalen tot 15 januari 2007 voor een dienst die ons helemaal niet werd geleverd en sterker nog: die het ons tevens onmogelijk maakte om een ander abonnement te nemen! Zowel KPN en Planet nam geen enkele verantwoordelijkheid.

We hebben ons suf gebeld met KPN. Inmiddels zijn we allemaal verhuisd -de studio staat al geruime tijd leeg- maar het verhaal is nog steeds niet opgelost. Sinds kort zijn we aangewezen op Kitty Privé. Wanneer we ons verhaal voor de zoveelste keer vertellen dan wordt ons beloofd dat Kitty Privé hier over gaat en dat ze ons zo spoedig mogelijk terug gaat bellen.

We maken ook vaak mee dat Kitty Privé niet op haar plek zit.

Tot gisteren was ik in alle staten. Ik durfde niet meer naar Kitty Privé te vragen. Ik zag een KPN afdeling voor de medewerkers over de vloer rollen van het lachen. Al lang geleden was afgesproken om alle hoofdpijndossiers door te sturen naar Kitty Privé - een niet bestaande figuur, een hol vat met een smeuïge naam waarin alle probleemklanten worden gedumpt.

'Kitty Privé? We verbinden u even door!'

En voor je het weet maak je weer een rondje in een suffe kantoortuin met dito humor.

Maar goed, tot gisteren zag ik deze beelden voor me. Sindsdien heb ik een stem gehoord die vertelde dat alles wordt opgelost, dat we volledig in onze recht staan en dat alle kosten vergoed zullen worden.

Eindelijk.

Het was een erg prettige telefoonstem.

 

Donderdag 22 februari 2007

Jongens in het Weteringplantsoen vanmiddag

1 jongen.
2 jongens.
3 jongens.

 

Vrijdag 16 februari 2007

Bos en Lommerplein

Vandaag zetten Moen en ik sinds tijden weer voet op het Bos en Lommerplein. Sterker nog, Moen is er nog nooit geweest en toch woont hij alweer vijf maanden hier in de buurt.

Even een korte inspectie.

De vloer is nog niet overal glad geplaveid. En de pilaren in de winkelruimtes onder de markt zijn nog omheind door rood-wit afzetlint. Zou je er toch beter niet tegen aan kunnen lopen? Het plafond is ook nog niet overal gedicht.

Maar boven op het dak hebben de mensen er weer vertrouwen in. Niemand lijkt erbij stil te staan dat het complex tot voor kort nog op instorten stond. Bij de Zeeman is het zelfs dringen geblazen.

Het lijkt erop dat Bos en Lommer weer zonnige tijden tegemoet gaat. Op het kruispunt voor het plein tref ik zelfs onze chips vertegenwoordiger, zie hieronder.

 

Woensdag 14 februari 2007

Lays

Bij ons in de straat woont een vertegenwoordiger van Lays. Aan het eind van de dag en in het weekend is de vertegenwoordiger thuis en staat zijn wagen in de straat.

Op de achterkant van de wagen staat dit. Ziet u het voor zich? Het leven zou zomaar een andere wending kunnen nemen.

Wellicht stond onze vertegenwoordiger ooit ergens in de file en zag hij deze tekst op de kont van de vrachtwagen voor hem, en werd zijn leven in een klap overzichtelijk: een beetje in een rode vrachtwagen door het land crossen, her en der wat zakjes chips bezorgen, muziekje luisteren, lekker op weg.

Ik moet daar steeds aan denken, als ik de rode vrachtwagen weer ergens tegenkom.Wat een optimisme straalt deze vrachtwagen uit!

In de Van Woustraat.
Op de hoek van de Kinkerstraat en Bilderdijkstraat.
Bij een benzinestation in Rotterdam.
Op de Bos en Lommerweg.
En in de verte, in de Witte de Withstraat.
 

 

Vrijdag 9 februari 2007

Randstadrail

De Randstadrail in Zoetermeer doet het al een tijdje niet meer. Er is daarom permanent vervangend busvervoer, waarvoor alle werkeloze buschauffeurs en afgeschreven bussen uit Nederland zijn opgetrommeld om de mensen toch te kunnen blijven vervoeren.

Ik moet naar het stadhuis voor een sollicitatiegesprek en vraag de chauffeur of hij wil melden als wij daar in de buurt zijn. Op de voorste stoel zit een beveiligingsbeambte die de strippenkaarten stempelt. Ze heeft roos op haar schouders. Herhaaldelijk zegt ze tegen niemand in het bijzonder: 'Mijn 2 puntenkaarten zijn bijna op!'

De chauffeur heeft de plaatselijke piraat op de radio gevonden en zet de stereo voluit.

Vervolgens krijg ik het gevoel dat we het eind van Zoetermeer naderen zonder dat we bij het stadhuis zijn gestopt.

Ik vraag het de buschauffeur en die zegt dat dat klopt. Gelukkig rijden ze in Zoetermeer alleen maar rondjes en ben ik er na een kwartier weer bij het stadhuis. 'Stoppen he!' zegt de beveiligingsbeambte, 'deze man wil vast niet nog een rondje mee!'

Ik ben precies op tijd.

Op de terugweg -inmiddels ben ik lid van de commissie Kunst en Openbare Ruimte van de gemeente Zoetermeer- hebben we een buschauffeur die regelmatig de microfoon pakt en roept: 'Jongens, jongens waar moet het heen? We zijn alweer in Leidscheveen!'

Het lijkt een chauffeur die vooral op Lorette-de-Mar heeft gereden.

Na een tijdje gaat zijn mobiele telefoon. Al sturend neemt hij op en ik hoor hem zeggen: 'Nee, maar ik heb je documenten op de C-schijf gezet.'

'Jaha, maar als je geen internetverbinding hep, dan doet ie ut niet.'

'Nee, je moet op dat blauwe E-tje drukken!'

En zo verder.

Op een gegeven moment hangt hij op en zegt hij tegen de beveiligingsbeambte rechts van hem: 'Het is een mannetje van 77 jaar. Die weet het allemaal niet meer zo goed.'

De beveiligingsbeambte knikt.

'Meneer Rijkaard heet ie.'

De beveiligingsbeambte zegt niks.

'De vader van.'

Het maakt nog steeds geen enkele indruk op de beveiligingsbeambte.

Wanneer we op station Den Haag Centraal aankomen dan stappen de mensen uit. Eentje hoor ik zeggen: 'Bedankt voor de rit, chauffeur.'

 

Dinsdag 30 januari 2007

Flat

In een groot flatgebouw is altijd wel iemand de ramen aan het lappen. Ook hier, in de flat er naast, in Scheveningen vanmorgen.

 

Maandag 29 januari 2007

Kruispunt

Uit de serie 'Mensen die midden op een kruispunt gaan staan om op meerdere trams uit verschillende richtingen te wachten'. Zie ook hier.

 

Dinsdag 23 januari 2007

Zon

In de zon - uit de zon, deel 2: de koelkastenverkoper op de hoek van de Kinkerstraat - Postjesweg.

 

Maandag 22 januari 2007

Zon

In de zon - uit de zon: Een fietser op de Vijzelgracht.

Een meisje in een bagel-espresso bar.

Een kaal boompje op een dakterras aan het Mercatorplein.

En tenslotte, als de zon weer vertrokken is: een man op een zebrapad aan de Vijzelgracht.

 
 

Woensdag 17 januari 2007

Vijzelgracht

Deze dagen ben ik aan het werk voor een projectvoorstel bij het in aanbouw zijnde metrostation Vijzelgracht.

Het is er nat en winderig. Een fietser waait de pet van zijn hoofd. Een passant is zo attent om hem op te rapen en -omdat de fietser zijn handen vol heeft- eigenhandig weer op zijn hoofd te zetten.

Zo af en toe wordt er even een weg afgezet omdat er vervaarlijk hoge delen van de damwand de grond worden ingeheid. De verkeersregelaar houdt het goed in de gaten.

Er loopt een figuur met een stok rond. Hij zet her en der zijn stok op de grond en wacht dan af. Ik vraag hem of hij de trillingen meet die door het heien worden veroorzaakt.

De man blijkt geen Nederlands te spreken en legt mij uit dat hij de coördinaten opmeet voor GPS systemen.

Onverstoorbaar is hij aan het werk. Zo af en toe stapt hij even tussen twee auto's om aldaar een coördinaat op te meten. Soms vermoed ik dat hij zijn eigen composities bepaalt - op exact aan het begin van een wegmarkering bijvoorbeeld .

Elke keer als ik vanaf nu met Google Earth over de aarde surf, dan zal ik deze man met zijn prikker voor mij zien.

Hier prikte hij gisteren voor het laatst zijn stok in de grond. In de regen, dat wel.