Zaterdag 25 april, 2009

Ik ben in Praag. Ik maak foto's onder de titel 'In touch with Prague.' De expositie opent 27 mei in Galeria Vaclava Spaly.

Ik ben zelf niet zo verbonden met de wereld. Vanaf de 17e verdieping van het appartement waar ik logeer heb ik weliswaar een prachtig uitzicht, en er komen ontelbaar veel wisselende draadloze netwerken binnenwaaien - het is maar zelden dat ik er een oppik die werkt.

Tijdens een van die verheugende momenten zie ik dat Martin Bril dood is.

Gisteren was ik bij een opening van een expositie van een Poolse kunstenaar. Hij had alle muren van de expositieruimte gevuld met afbeeldingen van de holocaust. In een begeleidend schrijven stond vermeld dat Israël hetzelfde doet met de Palestijnen als wat de nazi's hen heeft aangedaan - vandaar.

Luttele momenten nadat de expositie was geopend kwam er een joodse man binnen en die trok een deel van de foto's van de muren. Hij liep briezend rondjes door de ruimte alvorens hij weer toesloeg.

Daarna kwam er nog een joodse man binnen en die trok de rest van de foto's naar beneden. Het was een oudere man met een grijze baard en een hoed.

Iedereen stond er bij en keek er naar. Het was schokkend dat deze mannen zo maar hun gang konden gaan. De joodse man nam foto's met zijn iphone van de ravage en het kunstpubliek nam foto's van de man. Toen een kunstbezoeker protesteerde verscheen er een breedgeschouderde derde joodse man met een grote hond. Zo'n beeld had ik nog niet van joden: klerenkasten met pittbulls.

Het kunstpubliek wist niet of ze moest lachen of huilen. Al lachten er meer dan dat er huilden - met lachen kun je doen alsof het allemaal niet serieus is. Dat is het geval met hedendaagse kunst: niemand houdt er rekening mee dat mensen écht geschokt kunnen raken.

Voor een kort moment was ik bang. Ik wist niet of die joodse man met zijn iphone een pistool zou kunnen trekken. De blik in zijn ogen was angstaanjagend.

Daarna liep de oudere joodse man richting het cafe gedeelte en bestelde een koffie. De lachende bezoekers zouden kunnen denken dat het niet echt was.

Er was één iemand afwezig: de kunstenaar.

Laatst was ik bij een meertje en daar zaten een blinde man en een vrouw. De blinde man gooide steeds stokken in het water en zijn hond haalde die vervolgens op. De vrouw zei tegen haar blinde man welke richting hij de stokken moest gooien. De vrouw zat op een bankje en toen ik daar langs liep kreeg ik een stok tegen mijn hoofd. De vrouw zei geschrokken: 'Sorry! Sorry! Ik kan niet goed zien!' De vrouw was dus ook blind. Het deed geen pijn en ik zei dat het niet gaf. Ook blinden moeten stokken kunnen gooien, dacht ik.

 

Donderdag 16 april, 2009

De foto's van de kruipende, bukkende en op handen-en-voeten-lopende mensen worden momenteel geplaatst op het Rokin. Eind februari zijn er 80 modellen gefotografeerd en nu is het dan zo ver. De printers bij XL Expoprinting hebben weken staan draaien en nu bevestigen zij de panelen op de hekken. Een enkele toerist doet voor de foto vrolijk mee met de act.

 

Woensdag 11 februari, 2009

Afgelopen maand heb ik gewerkt aan een schetsontwerp in opdracht van de NoordZuidlijn. Gisteren is besloten dat het wordt uitgevoerd.

Ik ben erg blij.

Het is een opdracht om fotopanelen te maken rondom de bouwhekken van het metrostation-in-aanbouw Rokin. De totale omtrek bedraagt een kleine 700 meter.

Dat vind ik groot.

In de opdracht werd gesteld dat slechts de onderste helft van de bouwhekken bedekt mag worden. De bovenste helft moet doorzichtig blijven. Aangezien ik altijd mensen fotografeer, en die hier niet op zouden passen, stelde ik voor dat de mensen dan maar moesten bukken.

Zo komt er een parade van honderden mensen die zich al kruipend, bukkend en op-handen-en-voeten-lopend rondom de bouwput zullen bewegen.

Te zien dit voorjaar.

 

Vrijdag 2 januari, 2009

Nieuw jaar, nieuwe kansen!

Het is hier op deze plek erg lang stil geweest. De ziekte van pfeiffer, de geboorte van een tweede zoon en een enorme drukte om alle projecten voor het einde van 2008 af te ronden zijn hier de oorzaak van.

Nu is de pfeiffer voorbij, Maël is alweer twee maanden en een aantal projecten zijn klaar.

Zie hier een van de drie diakijkers op het Kadijksplein. Hier een filmpje dat het weblog CTRL-ALT-DEL op Youtube heeft geplaatst. Dit mailtje van een Sanne maakte mij erg blij op een ochtend deze kerstvakantie.

Verder is het project in het Spaarneziekenhuis in Hoofddorp nu ook klaar.

En tot 4 januari is werk te zien in de Veemvloer in Amsterdam.

En deze weblog?

Eigenlijk weet ik niet zeker of het weer de vorm van weleer krijgt. Nadat ik een kleine 6 jaar hier regelmatig verslag deed van mijn observaties in de stad, sta ik ook open voor nieuwe vormen die mijn werk kan aannemen. Misschien past het weblog daar in, misschien ook niet...

 

Dinsdag 13 mei, 2008

Met z'n drieën tegen de zon in kijken.

Zwarte diagonale strepen op geel bord en lijf.

 

Thursday May 1, 2008

After all we joined the celebration of Queens day with the Dutch Consul-General.

 

Wednesday April 30, 2008

Slowly we are walking less in the streets, and work more often in the gallery space.

All gallery walls are going to be covered with drawn texts we have observed in public space.

This is one of the Toronto postcards of Sandy Plotnikov's collection.

This will be one of my contributions - black and white and vertical.

 

Sunday April 27, 2008 II

So far from home, I was relieved to hear today that Feyenoord has won the cup (as a Feyenoord fan you are always happy for things that did not go wrong). When I saw a mass of Hindu's taking over the City Hall square today, I had to think of Feyenoord fans who want to celebrate their victory in front of their City Hall as well. The Hindu's gave free food and drinks to everyone, and changed the atmosphere rather in a opposite way than Feyenoord hooligans usually do. What a peaceful place it is, Toronto!

I took a picture of a street sweeper yesterday that I found to banal to publish, but this image made me change my mind.

 

Sunday April 27, 2008 I

1, 2, 3, 4, 5.

 

Friday April 25, 2008

Animals on the street and animals on a building.

My shadow 20 minutes later.

 

Thursday April 24, 2008 II

At the intersection between Dundas Street West and McCaul Street stands a Toronto Sun box, which apparently invites people to put their coffee on and to lit a cigarette. Or a cigar.

A zebra.

A boy with 9 bags.

1 girl, 2 girls, 3 girls are stepping in a taxi. Then the taxi drives away.

I don't know exactly how it came across, but the Dutch artists are invited by the Consul-General of the Netherlands to celebrate Queens day. Business casual clothing is required.

 

Thursday April 24, 2008 I

Leaving the hotel room - returning at the hotel room.

Window-cleaner.

Folding hands.

Staples.

Apple-meeting.

 

Tuesday April 22, 2008

So I am working in Toronto. We are here with four Dutch artists (Rob Moonen, Wouter Osterholt and Elke Uitenhuis) to set up a show with four Canadian artists: Corwyn Lund, Luis Jacob, Katie Bethune-Leamen and Sandy Plotnikoff.

This is Rob Moonen's bike. It is parked in front of the hotel.

The first smile I received this morning came from this creature.

I paid attention for it the rest of the day, but it did not feel as good as the first one.

Yesterday I felt like making a Jeff Wall-a-like picture. Today I tried Beat Streulli. It is not easy.

The most common street choreography in the morning is to walk with a cup of coffee. This is also cool.

A left hand in a pocket.

A round mirror.

An apple.

 

Monday April 21, 2008

At the Rogers Centre is a baseball game. A tall boy is selling programmes.

Autumn leaves on the stairs.

A message of general interest.

A message of personal interest.

Scratching at chins.

 

Sunday April 20, 2008

In the airplane between Amsterdam and Toronto I was thinking: Does the entertainment station in the back of the seat influence the state of mind of passenger who is sitting on it?

I was not sure. I tried to make straight lines with the Tetris bricks.

First thing to do the next morning: climbing the highest point of the city. As an almost threatening landmark the CN Tower is present everywhere.

It is really high and a little bit tricky to put in perspective.

The elevator with a window view on a sinking city I did not like much.

Hotel.

Helicopter.

Selfportrait as the CN Tower.

A striking name for a shop.

Heroic way of dying.

 

Dinsdag 12 februari 2008

Het is er weer tijd voor: nieuwe 'in de zon - uit de zon' foto's.

Twee mannen met koffiekopjes.

Een man met een sigaret bij het zebrapad.

Het meisje rechts.

En tenslotte: de brug is open - de brug is dicht.

 

Vrijdag 25 januari 2008

Ik heb weer nieuwe werkruimte in de Witte de Withstraat, dit maal bij Meneer De Wit.

Ik zie dus weer mannen midden op het kruispunt staan wachten die nog niet willen kiezen tussen tram 7 uit de Witte de Withstraat of tram 17 uit de Postjesweg.

Tram 7 - tram 17.

Deze man doet zijn bril af. Hij kijkt met één oog de Witte de Withstraat in.

 

Donderdag 24 januari 2008

Een tijdje terug zat ik in een Connexxion bus en zag ik monitoren hangen waarop een comfortmeter te zien was. Ik vroeg mij af hoe het comfort in de bus gemeten werd. Eerlijk gezegd voelde ik mij een beetje gepasseerd. Hebben wij passagiers daar niets over te zeggen? Vandaag antwoordde de klantenservice.

De comfortmeter, zo stelt Connexxion, is een vertaling van het accelereren van de bus, het remmen en de bochtkracht. De bandbreedte van het getoonde comfortcijfer is van 6 t/m 9. (...) Uiteraard is de waardering van het rijgedrag van de chauffeur, want dat is het comfortcijfer toch, een subjectieve waarde en zal het dus nooit voor iedereen dezelfde beleving uitstralen.

Wat een teleurstelling. Alsof ik een comfortmeter nodig heb om te voelen dat een buschauffeur met horten en stoten optrekt of abrupt op de rem trapt.

Ik had gehoopt op een subjectieve comfortmeter. Dat de passagiers konden laten weten dat hun comfort drastisch daalt op het moment dat er iemand luid bellend in de bus zit. Of dat iemand zich er helemaal niet aan stoort. Of dat het comfort daalt wanneer er een grote groep scholieren instapt, terwijl die het zelf heel goed naar hun zin hebben. Als een soort beursgrafiek zou die via een klein toetsenpaneel bij de stoel bediend kunnen worden: de geluidsindex, de zit- of staanplaatsindex, de irritante telefoongesprekkenindex, de beslagen ramenindex etc.

Overigens: Connexxion voegde een voorbeeldplaatje van de monitor in haar antwoord. Heel subtiel suggereert ze dat het comfort in iedergeval hoger ligt dan bij hun concurrent op het spoor.

 

Woensdag 9 januari 2008

Deze zomer werkte ik aan een projectvoorstel voor de herinrichting van het Kadijksplein in Amsterdam. Het Amsterdams Fonds voor de Kunst heeft de subsidieaanvraag gehonoreerd, dus het gaat door.

Eens kijken wat er in de tussentijd is veranderd.

De stratenmakers zijn nog steeds aan het werk.

Ook in de winter zet de vrouw van cafe 'In 't Oude Dock' de terrasstoelen buiten.

Deze man liep in de zomer met een blauwe Albert Heyn tas, nu met twee oranje Albert Heyn tassen - het zijn hamsterweken momenteel.

Hier zit hopelijk geen bouwvakker in.

Goed.

Er komen straks drie van deze viewmasters te staan. Je kunt er de dingen bekijken zoals die op deze site worden waargenomen.